Ο Κωστας μας εστειλε τις απαντησεις του και εμεις σας τις προσφερουμε..
Γεννηθείς στις 28/6/1972...έφτασα αισίως λοιπόν τα 35 ½....
2.Προηγούμενες ομάδες και από πότε παίζεις 5x5
Η πρώτη μου επαφή με το 5x5 έγινε ένα βράδυ του Μαϊου του 1992 που είχα πάει με φίλους να παίξουμε στο κλασσικό γήπεδο του Αμαρουσίου (βλ. Θεόδωρου Ντάρλα, με διαιτητές τον Ζήση και τον Φώτη – οι παλιοί τα ξέρουν αυτά...)...κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα: συμμετείχα στα τουρνουά του Αμαρουσίου, ενώ από τότε ο Θόδωρος (έχουμε κόψει τις καλημέρες, το ξέρω, αλλά κάποια γεγονότα δεν αλλάζουν...) μου έλεγε για τα σχέδιά του να γίνει το άθλημα δημοφιλές, να οργανωθεί πρωτάθλημα, να ιδρυθεί Εθνική ομάδα κλπ...για να είμαι ειλικρινής, απ’ όσα μου έλεγε, δεν περίμενα να γίνουν ούτε τα μισά...τα κατάφερε πάντως και – ό,τι κι αν μεσολάβησε τα επόμενα χρόνια – οφείλω να ομολογήσω πως σ’αυτό το κομμάτι τα κατάφερε καλά....κρίμα που σε άλλα, πολύ πιο σημαντικά, δεν κατάφερε να ανταποκριθεί....κλείνω την παρένθεση...
Ξεκίνησε λοιπόν κάποια στιγμή, το 1996 το πρώτο πειραματικό πρωτάθλημα κι εγώ συμμετείχα με την ομάδα του Calcetto….έπαιξα σε τρία μόλις παιχνίδια, καθώς έπειτα μεσολάβησε η στρατιωτική μου θητεία....
Επέστρεψα το ’98 και πάλι στο Calcetto, απ΄όπου «μετακομίσαμε» μαζί με τον Δημήτρη και κάποια άλλα φιλαράκια (ονόματα δεν αναφέρω, έχουν βαρεθεί να μας διαβάζουν...) το 2000 (αφού πρώτα πήραμε Πρωτάθλημα...) στην ομάδα των Εκπαιδευτηρίων Δούκα...το ιστορικό της μεταγραφής αυτής πάντως, αξίζει πραγματικά να δημοσιευθεί κάποια μέρα, ειπωμένο από ΟΛΟΥΣ τους πρωταγωνιστές....με τον Δούκα κατακτήσαμε την πρώτη χρονιά το νταμπλ, ενώ έπειτα ήρθαν και δύο ακόμα κύπελλα Ελλάδος...φέτος το καλοκαίρι πήγα λίγο πιο βόρεια, προς τα Εκπαιδευτήρια «Πλάτων», με τα οποία, απ’ ό,τι βλέπω πάω για το τρίτο αστεράκι (να φτάσω κι εγώ τον Δημήτρη, το Βανδώρο και το Λιούτα...)..
3. Τι σε οδήγησε στο να παίξεις 5x5?
Όταν πρωτοξεκίνησα να παίζω στα κλαμπάκια, το εκάνα γιατί τα προτιμούσα από τα ξερά γήπεδα της Γ’ Αθηνών που έπαιζα τότε – α, ναι, δεν το ανέφερα πριν, έπαιξα και δύο χρόνια στη Νέα Ζωή Μεταμόρφωσης 11x11…άλλωστε, έχετε δει πολλούς τερματζήδες του κλασσικού με το ύψος μου;...έπειτα, όταν επέστρεψα στο Calcetto και «κόλλησα» με την προαναφερόμενη τριάστερη τρόικα, μου μπήκε κι εμένα το μικρόβιο....ήταν φανταστικές οι εποχές εκείνες...κάναμε προπονήσεις και μετά πηγαίναμε και σε δύο κλαμπ για παιχνίδι κάθε βράδυ...τρέλα...και τότε, ξέρετε, δεν υπήρχαν σάλες και λοιπές ανέσεις...προπονήσεις κάναμε ακόμα και με χιόνι στο γήπεδο της Νέας Κηφισιάς...για αποδυτήρια και λοιπές παροχές, καλύτερα να μην το συζητήσουμε...ήταν όμως ακριβώς αυτές οι συνθήκες που μας ένωσαν και γίναμε αχώριστοι...
4. Ένα θετικό και ένα αρνητικό του αθλήματος
Για να ασχολούμαστε τόσοι πολλοί άνθρωποι για τόσα πολλά χρόνια μ’αυτό, χωρίς κάποιο όφελος, σημαίνει πως έχει πολλά θετικά – δε νομίζω πως μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο...
Το αρνητικό του πάντως είναι ένα: μεγαλώνουμε.....
5. Είχες (έχεις) κάποιον παίχτη σαν είδωλο?
Για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δεν είχα είδωλο έναν παίκτη...ήθελα να μοιάζω μόνο στην εικόνα που φανταζόμουν ως την καλύτερη δυνατή (αγωνιστικά) για τον εαυτό μου...
6. Πως βλέπεις το φετινό πρωτάθλημα?
Με μία λέξη «ενδιαφέρον»...ασχέτως με το που οφείλεται αυτό – στη βελτίωση κάποιων ομάδων ή στο χαμηλότερο επίπεδο όλων, η ουσία είναι πως διανύουμε το πλέον απρόβλεπτο πρωτάθλημα των τελευταίων ετών...
7. 2 ομάδες που θεωρείς φαβορί για τίτλο κ 2 για υποβιβασμό.
Για τίτλο βλέπω Πλάτωνα...μόνο
Για Β’ εθνική, νομίζω πως τα δύο εισιτήρια έχουν ήδη εκδοθεί...
8. Ποια είναι η άποψη σου για τη διαιτησία? Υπάρχει βελτίωση?
Πάντα οι παίκτες θα έχουν παράπονα από τους διαιτητές και αντίστροφα...υπάρχουν πάντως κάποιοι – ελάχιστοι – διαιτητές που όλοι τους αποδέχονται για τον τρόπο που σφυρίζουν...είναι κι αυτό ένα βήμα προς τα εμπρός, αν αναλογιστούμε τι συνέβαινε τα περασμένα χρόνια...
9. Ένα σχόλιο για την εθνική ομάδα.
Τεράστιο κεφάλαιο...για την Εθνική μπορώ να συζητάω για ώρες...με λίγα λόγια πάντως, θεωρώ πως για εμένα ως παίκτη είναι η απόλυτη καταξίωση...τα υπόλοιπα θα χρειαστούν ξεχωριστή συνέντευξη...
10. Πως κρίνεις την πορεία της ομάδας σου έως τώρα? (Στόχος?)
Η αλήθεια είναι πως η ομάδα ξεκίνησε κάπως μουδιασμένα στο πρωτάθλημα, χωρίς ωστόσο να κάνει κάποιες «εξωφρενικές» ήττες...πάντως τους τελευταίους μήνες έχουμε βρει ρυθμό και αγωνιστική ταυτότητα, κάτι που φαίνεται και στο γήπεδο...θεωρώ πως στα play-off θα είμαστε ακόμα πιο δυνατοί....
11. Ιδανική 5αδα
Θα απαντήσω με την ιδανική all-time classic 14αδα (πλήρης αποστολή): Αχής, Βανδώρος, Λιούτας, Καρασάββας, Οικονόμου, Παναγόπουλος, Μιχάλης, Μπούσμπουρας, Κουβαράς, Συλιγνάκης, Βενιζέλος, Μοστριός, Ζάχος, Παππάς...
Προπονητής...Δημήτρης
12. Σε ποια ομάδα θα ήθελες να παίζεις εκτός από αυτή που είσαι τώρα?
Μουμπλε, μουμπλε.....
13. Αν ήσουν πρόεδρος της σάλας ποια 2 πράγματα θα ήταν οι πρώτες σου ενέργειες?
2 πράγματα δεν θα ήθελα να γίνω με τίποτα: παράγοντας και διαιτητής....
14. Τι θα ήθελες να υπάρχει ακόμη και τι να αφαιρεθεί από το Futsalhellas Dn?
Η αλλαγή φιλοσοφίας του site δείχνει πως έχει απήχηση στο κοινό που απευθύνεται - παρ’ ολ’ αυτά ίσως να χρειάζεται λίγο περισσότερή ειδησεογραφία...
15. Αν υποθέσουμε πως η κλίμακα του ευρωπαϊκού Futsal φτάνει μέχρι το νούμερο «10». Η χώρα μας που βρίσκεται στην κλίμακα αυτή?
Νομίζω πως βρισκόμαστε κάπου στη μέση (5), αλλά με σωστή οργάνωση, θα μπορούσαμε να αγγίξουμε το 7....το ιδανικό πρότυπο κατά την άποψη μου (σε επίπεδο εθνικών ομάδων) θα ήταν η Σλοβενία...
16. Ποια χαρακτηριστικά πιστεύεις πως χρειάζεται ένας παίκτης για να μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο σάλας?
Πρέπει καταρχήν να το «γουστάρει»...ίσως ακούγεται απλοϊκό, αλλά δεν είναι: αν δούμε ποιοι παίκτες έχουν ξεχωρίσει στην Ελλάδα θα διαπιστώσουμε πως είναι εκείνοι που κόλλησαν το μικρόβιο και ασχολήθηκαν με το άθλημα εντατικά...τεχνική έχουν πολλοί, αλλά πόσοι από όλους αυτούς τους τεχνίτες κατάφεραν να πετύχουν κάτι σημαντικό;....το επίπεδο στο οποίο μπορεί να φτάσει κάποιος έχει άμεση σχέση με τον στόχο που θέτει για τον εαυτό του...
17. Αν οι δηλώσεις έγιναν μετά από αγώνα σχολιασμό για το παιχνίδι και το αποτέλεσμα.
..............................
18. Μια στιγμη που δεν θα ξεχασεις ποτε από τη μεχρι τωρα θητεια σου στο ποδοσφαιρο σαλας?
Την πρώτη μου συμμετοχή με την Εθνική στο προκριματικό τουρνουά της Μόσχας...από τα ανοιχτά με τον πλαστικό χλοοτάπητα, βρεθήκαμε ξαφνικά σε ένα κλειστό γήπεδο με 6.000 κόσμο, απενάντι σε επαγγελματίες παίκτες, οι οποίοι έβλεπαν τα παπούτσια μας (με σχάρα...) και γελούσαν....θυμάμαι ακόμα στην τελετή λήξης, όταν είχαμε παραταχθεί με τους Ρώσους και τους Σλοβένους, να ακούω το όνομά μου, χωρίς να ξέρω το λόγο...όταν πλησίασα τους επίσημους, μου έδωσαν μία πλακέτα(έχουν γίνει πολλές πλάκες μ’αυτήν την πλακέτα...), καθώς είχα αναδειχθεί MVP της Εθνικής...η πιο έντονη στιγμή πάντως, τόσο στο συγκεκριμένο τουρνουά, όσο και σε κάθε αγώνα της Εθνικής, ήταν κατά την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου: ειλικρινά, το συναίσθημα όταν τον ακούς και κοιτάζεις τη Σημαία δύσκολα περιγράφεται με λέξεις......
19.Ευχαριστουμε θερμα τον Κωστα...
Futsalhellas Dn
|
|
