" Μια εικόνα που πονάει - σαν τόσες άλλες καθημερινές - ήρθε σήμερα στην σκέψη μου. Σαν όνειρο άλλης ζωής... Τον βλέπω να κάθεται ώρες ατελείωτες, μέρες και νύχτες σε ένα γραφείο μπροστά στον υπολογιστή του. Γράφει...γράφει...γράφει, "σκανάρει", μιλάει στο τηλέφωνο, γελάει, νευριάζει μα πάνω από όλα πλημμυρίζει το πρόσωπό του χαρά - αισιοδοξία - πάθος - εμμονή για το νέο δημιούργημά του. Το πρώτο "παιδί" του Δημήτρη γεννιέται σαν σήμερα πριν από 10 ακριβώς χρόνια, ο διαδικτυακός χώρος futsalhellas.gr. Ακούγεται περίεργα ίσως έτσι όπως το χαρακτηρίζω και όμως ...ήταν ακριβώς έτσι για εκείνον. Συνέλαβε την ιδέα, το δημιούργησε, το φρόντισε επενδύοντας ατελείωτες ώρες, το οραματίστηκε. Το είδε να μεγαλώνει...να γίνεται τεράστιο! Ενα μέσο προώθησης της 'μεγάλης του αγάπης', του ποδοσφαίρου σάλας, αλλά και μέσο επαφής του κόσμου που μοιράζεται το ίδιο πάθος με αυτόν - αν και δεν ξέρω αν τότε, υπήρχε άλλος με τόσο μεγάλο πάθος για αυτό το άθλημα που μόλις ξεκινούσε στην Ελλάδα. Το όραμά του ήταν παγκόσμιο και το κατάφερε ...ακριβώς έτσι! Η "τεράστια" οικογένεια που δημιουργήθηκε μέσα από αυτόν τον διαδικτυακό χώρο, νομίζω, ήταν αυτό που του έδινε την μεγαλύτερη ικανοποίηση και αυτό που τον "γέμιζε" πραγματικά. Ηταν μοναδικό, το πρώτο στην Ελλάδα,... από έναν δημιουργό μοναδικό! Ο χαρακτήρας του Δημήτρη, με σοβαρότητα, υπευθυνότητα, ισορροπία, συγκέντρωση, πάθος και αισιοδοξία καθρεφτίστηκε σε αυτό το site... και αγαπήθηκε. Ακόμα και στις δύσκολες ώρες της μάχης για τη ζωή του, που έδινε μέσα στο νοσοκομείο, όπου δεν μπορούσε να γράψει, είχε άγχος : "...δεν έχω ενημερώσει το site για τόσες μέρες...", "...μπαίνουν και ίσως βρίζουν,γράφουν άσχημα και δεν έχω μπει να τα σβήσω..". Εγινε όμως το μέσο και επικοινώνησε αυτές τις δύσκολες στιγμές, με τόσο κόσμο που τον στήριξε, του έδωσε δύναμη και τον γέμισε απίστευτη συγκίνηση. Δεν κρύβω ότι υπήρχαν αρκετές φορές που ζήλεψα πολύ αυτό το "παιδί", που μου έκλεβε και στέρησε ατελείωτες ώρες από τον άνθρωπό μου, από τη ζωή μας. Η εμμονή που είχε μου προκαλούσε μερικές φορές θυμό - αν και τον βοηθούσα συνεχώς όταν μου ζητούσε για την Αγγλική εκδοση του site, και με ευχαρίστησε δημόσια, μαζί με άλλους, για την ψυχολογική υποστήριξη - και δεν μπορούσα να τον καταλάβω. Σήμερα όμως είμαι τόσο υπερήφανη! Υπερήφανη για αυτόν τον άνθρωπο πάνω από όλα, αλλά και γι' αυτό το "παιδί" που άφησε πίσω του! Υπάρχουν άνθρωποι πιστοί, φίλοι του Δημήτρη, που έδωσαν και δίνουν τόσα πολλά για να συνεχιστεί και να γίνει ίσως και πιο μεγάλο... να συνεχίσουν το όραμά του. Χρόνια Πολλά λοιπόν στο site μας, όπου εύχομαι και ελπίζω από αυτά τα γεννέθλιά του να ξαναγεννηθεί, να ξανακερδίσει το χαμένο χρόνο, και να γίνει ίσως πάλι το πρώτο και μοναδικό!! Ελενα Νικολάου Futsalhellas Dimitri Nicolaou
|
|